«Սաադիի վերջին գարունը»–ի խմբագրումների տարբերություն

Առանց խմբագրման ամփոփման
 
* Ինչպես մատաղ աղջիկը ժպտում է գգվող սիրականին, այնպես էլ վարդը իր շրթերն է բանում առավոտյան հովիկին։
 
* Սիրող [[սիրտ]]ը լսում է այն բոլոր [[խոսք]]երը, որ մրմնջում են իրերը։ Աշխարհը[[Աշխարհ]]ը լի է հնչուն դաշնակություններով։ Աշխարհը թրթռում է անվախճան և սիրավառ արբեցումով։
 
* [[Աշխարհ]]ը՝ առօրյա և միշտ հիսաքանչ, աշխարհը՝ հնօրյա և միշտ նորաստեղծ, հավիտենական մի անծանոթ հրապույրով առինքնող։
* Ինչու՞ վարդը հոտոտելիս խորհել նրա վաղանցուկ շնորհի մասին։ Պահի′ր հիշատակը բույրի և դյուրին կլինի մոռանալը, որ վարդը թառամած է վաղուց։
 
* Ծնվում ենք ակամա, ապրում ենք զարմացած, [[մահ|մեռնում]] ենք կարոտով…[[կարոտ]]ով…<ref>Լիլիթ, Երևան, Սովետական գրող, 1983</ref>։
 
== Ծանոթագրություններ ==