«Իմ հապալասե գիշերներ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
Առանց խմբագրման ամփոփման
չ
* Մարդիկ փախչում են [[Սեր|սիրուց]], որովհետև վախենում են մերժված լինելուց:
* — Ինչու՞ ես պահում բանալիները:<br />— Որովհետև եթե ես դրանք դեն նետեմ, դռները, որոնց դրանք համապատասխանում են, այլևս երբեք չեն բացվի, իսկ դա ես չէ, որ պետք է որոշեմ: <br />— Կարող է պատահել, որ եթե նույնիսկ համապատասխանեն դռանը, դու, միևնույնն է, չես կարող այն բացել:<br />— Կամ էլ դռան ետևում լիովին այլ մարդ կգտնվի:
* — Իսկ ի՞նչ է պատահել նրա հետ: <br /> — Կյանք է պատահել, ժամանակ է պատահել… Ինչպես հաճախ պատահում է:<br /> — Միգուցե պարզապես հենց այդ մարդը չէ՞:?<br /> — Միգուցե պարզապես հենց այդ զգացմունքնե՞րը չեն:
* — Դու ասացիր սևահե՞ր, հասական էլ մոտավորապես 1,80: Մսային ռուլեթը, սթեյքը և առավել ևս՝ ձկնային ֆիլեն այդ նկարագրությանը չեն համապատասխանում:
* — Ինչպե՞ս հրաժեշտ տալ մի մարդու, առանց որի չես կարող պատկերացնել կյանքդ: Ես հրաժեշտ չտվեցի: Ես ոչինչ չասացի: Գիշերվա ավարտին ես ընտրեցի ամենաերկար ուղին, որպեսզի անցնեի ճանապարհը:
* — Նամա՞կ ես գրում ընկերոջդ:<br />— Ո՜չ, պարզապես ծանոթիս:<br />— Ավելի հեշտ չէ՞ զանգելը:<br />— Նամակում երբեմն հաջողվում է ավելին ասել:
* — Երբեմն ավելի լավ է ոչինչ չիմանալ: Լինում է այնպես, որ ոչ մի պատճառ չկա: <br /> — Ամեն բան իր պատճառն ունի:<br /> — Ահա քաղցրավենիքը: Գիշերը ողջ չիզքեյքը և խնձորի կարկանդակները վերացվում են: Դեղձի տորթից և շոկոլադային մուսից գրեթե ոչինչ չի մնացել: Բայց հապալասե կարկանդակը միշտ մնում է այնպես ինչպես պատրաստվել էր:<br /> — Իսկ ի՞նչը այն չէ հապալասե կարկանդակի հետ:<br /> — Հապալասե կարկանդակի հետ ամեն բան կարգին է: Այն ուղղակի չեն գնում, այդքան բան: Այն ոչնչում մեղավոր չէ, պարզապես այն ոչ ոք չի ուզում: <br />
* Մենք հեռանում են, և մեզնից մնում են միայն օտար հիշողությունները:
* Ինչպիսի՞ն դու ինձ հիշեցիր. աղջիկ, որը սիրում է հապալասե կարկանդա՞կ, թե՞ կոտրված սրտով աղջիկ:
62

edits