«Վահան Տերյան»–ի խմբագրումների տարբերություն

==Քաղվածքներ==
*Ես եմ, դու ես, ես ու դու,<br/>Գիշերում այս դյութական,<br/>Մենք մենակ ենք, - ես ու դու,<br/>Ես էլ դու եմ՝ ես չկամ...
:*Երկու ուրվական<ref>{{cite book|title=Պարսից պոեզիայի ընտրանի|editor=Արմանուշ Կոզմոյան|publisher=Մուղնի հրատարակչություն|ISBN=99941-33-16-0|year=2004|page=9}}</ref>:
 
*Ինչ-որ չկարողացար՝ քեզ կներվի, բայց ինչը որ չուզեցիր՝ երբեք:<ref>{{cite book |title=Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան|editor=Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-276-4|year=2001|page=112}}</ref>:
 
*Իր արժեքն իմացող մարդը երբեք ավելին չի անի, քան ինչին ինքն արժանի է:<ref>{{cite book |title=Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան|editor=Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-276-4|year=2001|page=113}}</ref>:
 
*Որպեսզի կյանքն ընթանա այնպես, ինչպես ժամացույցը, այն երբեմն պետք է լարել:<ref>{{cite book |title=Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան|editor=Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-276-4|year=2001|page=117}}</ref>:
 
*Լեզուն ազգի հոգին է. կենդանի է այդ հոգին, կենդանի է ազգը, կենսունակ է առաջինը, ուրեմն կենսունակ է նաև երկրորդը:<ref>{{cite book |title=Ներբող Մայրենիին|editor=Լեւոն Լաճիկեան եւ Սուրեն Շէրիք|publisher=Հեղինակային հրատարակութիւն|ISBN=978-99930-4-9203-3|year=2007}}</ref>:
 
*Հայ գրականության մեջ իշխող գաղափարը, նրա հիմնական առաջմղիչ ուժը ազգային գոյության, ազգային անկախության գաղափարն է:<ref>{{cite book |title=Ասույթներ|editor=Սուրեն Գրիգորյան|publisher=«Լուսաբաց հրատարակչատուն»|year=2006|page=135}}</ref>:
 
*Գարունը այնքա՛ն ծաղիկ է վառել,<br/>Գարունը այնպե՛ս պայծառ է կրկին.<br/>— Ուզում եմ մեկին քնքշորեն սիրել,<br/>Ուզում եմ անուշ փայփայել մեկին:
:*Գարուն, 1908
 
*Եթե սեր չկա, ինչի՞ համար<br/>Պիտի չարչարվեմ չար աշխարհում:<ref>{{cite book |title=Մտքի Հրավառություն|editor=Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-263-2|year=2002|page=134}}</ref>:
 
* Անտես ու հուշիկ իմ շուրջը շրջում,<br/>Եվ շշնջում ես, և անուշ շրշում,<br/>Պայծառ տրտմությամբ ինձ ես անրջում<br/>Ու գաղտնի սիրով սիրում ու հիշում։
:*Շշուկ ու շրշյուն<ref>{{cite web |title=Ոսկի հեքիաթ|author=Վահան Տերյան|url=http://armenianhouse.org/teryan/poems-am/tale.html|accessdate=2011-12-27}}</ref>:
 
* Մարդու ամենաթանկարժեք սեփականությունը անկեղծությունն է<ref name="Գնահատ83">Վ. Սահակյան, Ռ. Ներսիսյան, Գնահատանքի խոսքեր հայոց մեծերի մասին, Երևան, 2005, էջ 83:</ref>:
5883

edits