«Վահրամ Փափազյան»–ի խմբագրումների տարբերություն

*Ոչինչ չկա ավելի վանող, ինչքան քաղաքավարությամբ քողարկված գռեհկությունը:<ref>{{cite book |title=Ասույթներ|editor=Սուրեն Գրիգորյան|publisher=«Լուսաբաց հրատարակչատուն»|year=2006|page=120}}</ref>
 
* Լեզուն[[Լեզու]]ն դերասանի համար նույնն է, ինչ նավագնացի համար Բևեռային աստղը<ref name="Ասույթներ97">Ասույթներ, հավաքեց ու կազմեց Սուրեն Գրիգորյանը, Երևան, 2009, էջ 97:</ref>:
 
* Կյանքում ապուշը ապուշ է, բայց բեմում ապուշ խաղալ չի կարող<ref name="Ասույթներ97"/>:
 
* Այն, ինչ թատերգություն ենք անվանում, ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ մարդագիտություն իր լայն առումով. հետևաբար և մարդագետ պետք է լինի [[դերասան]]ը ոչ միայն իր արվեստով, այլև իր էությամբ (էջ 9)<ref name="Վահրամ Փափազյան">Վահրամ Փափազյան, «Համլետը ինչպես տեսա…», «Հայաստան» հրատարակչություն, Երևան, 1968</ref>:
* Բառը, ինչ [[Լեզու|լեզվի]] ուզում է պատկանելիս լինի, ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ մարդկային տվյալ զգացման ձայնական ձևավորումը (էջ 36)<ref name="Վահրամ Փափազյան"/>:
* Եվ անհամար են մարդկային զգացումները, ինչպես անսահման է մարդու[[մարդ]]ու զգալու կարողությունը (էջ 36)<ref name="Վահրամ Փափազյան"/>:
* Սրիկայությունը վախկոտ է լինում (էջ 48)<ref name="Վահրամ Փափազյան"/>:
* Ոճիրը խղճի ձայնի նախադուռը լինելով, իր սաղմնային վիճակում անգամ գեհենի նախահամը ունի (էջ 95)<ref name="Վահրամ Փափազյան"/>:
1686

edits