«Գարեգին Նժդեհ»–ի խմբագրումների տարբերություն

չ
oգտվելով ԱՎԲ
չ (oգտվելով ԱՎԲ)
 
==Աղբիւրներով==
*Ոմանք արևը միայն խավարման ժամանակ են նկատում։նկատում<ref>{{cite book |title=Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան|editor=Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-276-4|year=2001|page=8}}</ref>։
*Չի կարելի օգնել այն ընկածին, եթե նրան պակասում է ինքնօգնությամբ ոտքի կանգնելու կամքը։կամքը<ref name=mitq>{{cite book |title=Դաստիարակչական Մտքերի Հայկական Գանձարան|editor=Ա.Մ. Մանուկյան և Մ.Մ. Մանուկյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-276-4|year=2001|page=125}}</ref>։
*Երկու բան պետք է լցնի մարդու հոգին հիացմունքով ու հարգանքով՝ աստղալից երկինքը գլխի վերևում և բարոյական [[օրենք]]ը սրտի մեջ։մեջ<ref name=mitq />։
*Շղթաների մեջ ծնվում, ապրում և մեռնու՞մ ես, դու ես մեղավոր, որովհետև թույլ ես...<ref>{{cite book |title=Մտքի Հրավառություն|editor=Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-263-2|year=2002|page=80}}</ref>
*[[Կրոն|Քրիստոնեական]] սիրո խորհուրդը ամբողջ դարեր պատճառ է դարձել մեր ժողովրդի անօրինական ողբերգության։ողբերգության<ref>{{cite book |title=Մտքի Հրավառություն|editor=Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-263-2|year=2002|page=143}}</ref>։
*Իրավունքը ուժի հասկացողություն է, այլ ոչ տրամաբանական։տրամաբանական<ref>{{cite book |title=Մտքի Հրավառություն|editor=Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-263-2|year=2002|page=153}}</ref>։
*Մի ժողովուրդ, որի որդիները հավասար չեն օրենքի եւ մահվան առջև՝ հաղթական [[հայրենիք]] չի ունենա։ունենա<ref name="Գարեգին Նժդեհ">[http://www.eutyun.am/S/1/ABOUT/ABOUT.htm Ճանաչիր ինքդ քեզ ու քո էությունը]</ref>։
*Կրոնների պես հայրենիքներն էլ պահանջում են, որ իրենց սպասարկողի ձեռքերը լինեն տաք եւ մաքրամաքուր։մաքրամաքուր<ref name="Գարեգին Նժդեհ"/>։
*Ապագան վտանգված ժողովուրդների վերջին խաղաթուղթը - վերադաստիարակությունն է։է<ref name="Գարեգին Նժդեհ"/>։
*Յուրաքանչյուր ազգի պարտականությունը [[Մարդկություն|մարդկության]] հանդեպ նախ և առաջ դրսևորվում է սեփական ազգի կենսունակության պահպանման և սեփական մշակույթի զարգացման ձևով։ձևով<ref name="Գարեգին Նժդեհ"/>։
*Քննադատել՝ հոգեպես տառապել է նշանակում։նշանակում<ref>{{cite book |title=Մտքի Հրավառություն|editor=Ալբերտ Միքայելյան և Միքայել Մարդումյան|publisher=Զանգակ-97 հրատարակչություն|ISBN=99930-2-263-2|year=2002|page=51}}</ref>։
*Իմ ազգային դաւանանքը թոյլ չի տալիս թշնամանք տածել դէպի որեւէ հայ մարդ։մարդ<ref name=hamar7>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=7|}}</ref>։
*Եօթնիցս ստոր է նա, ով գերադասում է կեանքը մահէն բոլոր պարագաների մէջ։մէջ<ref name=hamar7/>։
*Մահ չկայ, մեռնում է փոքրոգին, մեռածն է մեռնում։մեռնում<ref name=hamar88>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=88}}</ref>։
*Քաջերի յարութիւնն է մահը։մահը<ref name=hamar88/>։
*Ապստամբ ժողովրդին միայն Աստուած կարող է յաղթել։յաղթել<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=91}}</ref>։
*Մի ժողովուրդ՝ մի ընտանիք։ընտանիք<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=94}}</ref>։
*Սիրում է նա, ով ուժեղ է, ով հոգու առատութիւն ունի, ում ոյժի բաժակը լցուած է յորդելու, թափուելու աստիճան։աստիճան<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=96}}</ref>։
*Այն օրից, ընթերցող, երբ հայը վախենալ սկսեց մահից, այն օրից օտարը թագաւորեց Հայաստանում։Հայաստանում<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=100}}</ref>։
*Ով հեռանում է կրօնից, անձնասպանօրէն կտրում է իր հոգեւոր զարկերակը։զարկերակը<ref name=hamar>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008}}</ref>։
*Մի օր հայութիւնը պիտի ների թրքութեան, բայց ոչ ծունկի ելած նրա առջեւ, պարտուելուց յետոյ, այլ նրան ծնկի բերած՝ ծեծելուց յետոյ։յետոյ<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=103}}</ref>։
*Միայն նա է ճշմարտօրէն մեծը, որը մեծ զաւակն է նախ իր ժողովրդի, եւ ապա մարդկութեան։մարդկութեան<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=110}}</ref>։
*Ամեն մէկ «ես» յանցաւոր ապստամբ մը, ամեն մէկ «ես»-ականութիւն՝ բարոյական մահափորձ մըն է այն Մեծ Ամբողջին դէմ, որ ԱԶԳ կը կոչենք։կոչենք<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=111}}</ref>։
*Չմնաց, աշխարհում գրեթէ չմնաց ցեղ, որ մեր բազկի ոյժը չզգար։չզգար<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=112}}</ref>։
*Սկզբից ի վեր հայութիւնն ու իր քրիստոնէութիւնը ձուլուած են ի մի բնութիւն։ Այս երկուսի ճակատագիրը նոյնացած է։է<ref name=hamar115>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=115}}</ref>։
*Հայ եկեղեցին ազգային եկեղեցի է։է<ref name=hamar115/>։
*Իմ հոգին զոյգ յենարաններ ունի՝ Աստված եւ հայրենիք։հայրենիք<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=122}}</ref>։
*Եթէ կեանքի նպատակը յաճոյքը համարեցիր, վախճանդ կորուստն է։է<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=127}}</ref>։
*Ոգեշունչ էր քրիստոնէութիւնը եւ հէնց այդ է պատճառը, որ նրա գիրկը նետուողներէն առաջինը եղաւ հայը։հայը<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=130}}</ref>։
*Նա (ազգս-''Է.Է.'') գերագոյն նպատակ է, ես՝ միջոց։միջոց<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=135}}</ref>։
*Նա, ով ընդունում է Աստծոյ գոյութիւնը, ընդունում է նաեւ իր պարտականութիւնը հանդէպ գերագոյն իրականութեանց՝ ԱԶԳ, ՀԱՅՐԵՆԻՔ, ՊԵՏՈՒԹԻՒՆ։ՊԵՏՈՒԹԻՒՆ<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=158}}</ref>։
*Չկայ, կեանքն ազգին եւ հայրենիքին պատարագելու չափ մեծ երջանկութիւն չկայ աշխարհում։աշխարհում<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=162}}</ref>։
*Միայն ազնիւն է զօրաւոր։զօրաւոր<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=169}}</ref>։
*Անկրօն էակը հրաշունչ զինուոր չի դառնայ։դառնայ<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=171}}</ref>։
*Ներիր, Տէր, ներիր, եթէ մի օր հայրենիքիս օգտակար լինելու համար մեղանչեմ Քո դէմ։դէմ<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=175}}</ref>։
*Ամեն հայ ընդունակ է մարտիրոսանալու, իսկ ամեն մարտիրոս կարող է հերոս լինել։լինել<ref name=hamar185>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=185}}</ref>։
*Աւելի լաւ է հայ մարդը համր լինի, քան օտարախօս։օտարախօս<ref name=hamar185/>։
*Ես անչափ զարմանում եմ, երբ հանդիպում եմ անտաղանդ հայի։հայի<ref name=hamar185/>։
*Հայը պատճառ չունի կուսակցականանալու. հայը կուսակցականանալու նաեւ իրաւունք չունի։չունի<ref name=hamar/>։
*Ամեն հայ դա դու ես. ճակատագրի եղբայր է ամեն հայ։հայ<ref name=hamar/>։
*Ապրել ու գործել միայն այն բանի համար, որի համար արժե մեռնել, և մեռնել միայն այն բանի համար, որի համար արժեր ապրել։
*Երբ թրքությունն այսօր կաշվից դուրս է գալիս սրբելու մեր ցեղագրական հետքներն իսկ մեր պատմական Հայրենիքում, ես ծիծաղում եմ նրա անհատակ տգիտության վրա և հարց եմ տալիս. -Պիտ կարողանա՞ս սպանել հայ ժողովրդի պատմական հիշողությունը։ Ո՛չ,- նրա փոխարեն պատասխանում է իրականությունը։
*Փոքր ազգերը պարտադրորեն ավելի հայրենասեր պիտ լինեն, քան մեծերը, մենք՝ ավելի, քան բոլորը։
*Հայաստա՛ն, նա, ով վտանգի ժամանակ քեզ համար մեռնել չգիտցավ, եւ վաղը պիտի չուզենայ մեռնել՝ քո զավակը չէ՝, հայ չէ։
*Ահա եւ իմ վերջին խօսքը.<br/>-Կ'ուզէի աչքերս փակել մի ահեղ ճակատամարտում, յաղթութեան թեւերի վրայ, զօրքերիս գոռ աղաղակների մէջ։ Սակայն ուր էլ եւ ինչպէս էլ մեռնեմ, թող սիւնեաց իմ նախկին ռազմիկները Խուստուփ լերան սրտի մէջ ամփոփեն իմ մի բուռ աճիւնը։<br/>... Ուր եւ երբ էլ մեռնեմ, հաւատա, իմ ազիզ ժողովուրդ, որ արտաքին վտանգներիդ ժամանակ իմ անհանգիստ հոգին այցի եւ օգնութեան պիտի փութայ իր հայրենի աշխարհին եւ աներեւութաբար քո բանակները առաջնորդէ։<br/>Զինուոր զաւակդ՝ Նժդեհ, 1937թ., Սոֆիա։Սոֆիա<ref name=hamar185/>։
*«Ճշմարիտ մտաւորականը նա է, որ իր մտաւոր կարողութեան, ամէն բանից առաջ, միացնում է խորապէս բարոյական նկարագիր, բարձր գաղափարականութիւն, ստեղծագործելու նոր իտէալներ, արժէքներ, կեանքի ձեւեր ստեղծելու ընդունակութիւն, սրբազանի զգացում, տեսական խղճմտանք, հոգեւոր արիութիւն, ժողովուրդն իր ամբողջութեան մէջ սիրելու, նրա համար տառապելու անսահման կարողութիւն<ref>Գ. Նժդեհ, Ցեղի յաւիտենական զէնքը, Հատընտիր, էջ 159</ref><ref>[http://media.asue.am/upload/amberd_matenagrer/Anvtangutun.pdf Ազգային կառույցների հոգևոր-բարոյական և մշակութային ինքնատիպության վերարտադրության գործառույթները (գործնական խնդիրներ), էջ 34]</ref>
*Ես ճշմարտություններ գիտեմ, որոնցից մեկն ասում է՝ ուզո՞ւմ ես գուշակել, տեսնել մի ժողովրդի ապագան՝ նայի՛ր նրա երիտասարդությանը<ref>{{cite book | url=http://www.hhk.am/files/library_pdfs/31.pdf | title=Գարեգին Նժդեհ - Հատընտիր | publisher=Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն | year=2006 | location=Երևան | pages=22}}</ref>։
*Պատերազմներն են օրորել մարդկության մանկությունը և ո՛չ խաղաղությունը, որը բնական վիճակը չի եղել, այլ՝ պատերազմների կարճատև դադար միայն<ref name="hatntir23">{{cite book | url=http://www.hhk.am/files/library_pdfs/31.pdf | title=Գարեգին Նժդեհ - Հատընտիր | publisher=Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն | year=2006 | location=Երևան | pages=23}}</ref>։
*Հաղթում է ուժեղը և ո՛չ արդարը<ref name="hatntir23"/>։
*Պատերազմ է անվերջ, և եթե երբեմն ժողովուրդները կռվադաշտում չեն, ապա նրանք զորանոցներում են, ուր խելահեղորեն պատրաստվում են նորանոր բաղխումնեին համար։ Չեզոքության են դիմում թույլերը միայն, հաճախ բաժանելով պարտվածների ճակատագիրը։ Էապես չկան չեզոքներ։ Եթե երկուսն այսօր բարեկամ են - նշանակում է թե նրանք զինակցել են մի երրորդի դեմ։դեմ<ref name="hatntir23"/>։։։
*Ամեն մի պատերազմ երկու նորերի պատճառ է դառնում, որովհետև չափված կողմերից ոչ ոք է իրեն վերջնականապես պարտված կամ հաղթված համարում։ Եվ միշտ էլ պարտված կողմը դեռ իր նահանջի ճանապարհին մշակում է իր փոխվրեժի ծրագիրը<ref>{{cite book | url=http://www.hhk.am/files/library_pdfs/31.pdf | title=Գարեգին Նժդեհ - Հատընտիր | publisher=Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն | year=2006 | location=Երևան | pages=24}}</ref>։
*Հանրածանոթ իրողություն է, որ ռուսական տիրապետությունից ազատվելու ցանկությամբ թաթար Ադրբեջանն երազել է և պիտի երազի մի օր տաճիկներին տեսնելու Ադրկովկասում։ Ծանոթ իրողություն է և այն, որ Տաճկաստանը փորձել է և պիտի փորձի մի օր Ադրբեջանի և Դաղստանի իսլամությունը, ինչպես և Ադրկովկասի բնական ամրությունները դարձնելու պատնեշ Ռուսաստանի դեմ։ Ասել է՝ մեզ, մեր ժողովրդին վիճակված է մի օր կենաց մահու կռիվ մղելու համիսլամ երկրների՝ մեր վրայով իրար միանալու ձգտման դեմ<ref>{{cite book | url=http://www.hhk.am/files/library_pdfs/31.pdf | title=Գարեգին Նժդեհ - Հատընտիր | publisher=Հայաստանի հանրապետական կուսակցություն | year=2006 | location=Երևան | pages=26}}</ref>։
* Ոսկէքսակ հայը չկանգնեց ոսկէգրիչ մտաւորականի թիկունքում, եւ այդ՝ վերջինի լեզուն կարճ, խօսքն անլսելի եղաւ միջազգային արէօպագների մէջ։
* Միայն նա է ճշմարտօրէն մեծը, որը մեծ զաւակն է նախ իր ժողովրդի, եւ ապա մարդկութեան։
* Մենք հաւատում ենք՝ Գողգոթայէն յետոյ Յարութիւն կայ։ Եւ արդա՛ր է մեր հաւատքը։հաւատքը<ref>{{cite book |title=Գարեգին Նժդեհ. համառօտ վարք, ասոյթներ եւ կենսատարեգրութիւն|editor=Ռաֆայէլ Համբարձումեան|publisher=Նախիջեւան հրատարակչութիւն. Մամիկոնէից տարօնականների ուխտ|ISBN=978-99941-978-4-2|year=2008|page=108-110}}</ref>։
 
== Տես նաև ==