Հարգանք, պատվի, մեծարանքի զգացում մեկի նկատմամբ` նրա արժանիքների, վաստակի գնահատման համաձայն։

ԱղբյուրովԽմբագրել

Վրթանես ՓափազյանԽմբագրել

  • Այդպես է․ ստրուկ մեծացածը՝ առանց վախի, հարգանք չգիտե․ եթե մեկին հարգանք է ցույց տալիս — դա վախենալուցն է։ Չէ՞ որ կան մարդիկ, որոնք պաշտում են ժայռեր, որովհետև վախենում են նրանցից․ կենդանիների, որովհետև սոսկում են նրանց հարձակումներից։
    • «Խելոք աքաղաղներ» պատմվածքից

Անտոն ՄակարենկոԽմբագրել

  • Ինչքան հնարավոր է, ավելի շատ պահանջներ մարդուն, ինչքան հնարավոր է, ավելի շատ հարգանք՝ նրա նկատմամբ[1]։

Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն ԳյոթեԽմբագրել

  • Եթե կամենում եք ուրիշների հետ հաշտ ու համերաշխ ապրել և նրանց հարգանքը վայելել, ինքներդ էլ պարտավոր եք նրանց հարգել[2]։

Կլոդ-Ադրիեն ՀելվեցիուսԽմբագրել

  • Աշխարհում չկա մի բան, որն ավելի արժանի լինի հարգանքի, քան խելքը[3]։

ՊյութագորասԽմբագրել

  • Ամենից առաջ մի՛ կորցնի ինքնահարգանքդ[4]։

Առանց աղբյուրիԽմբագրել

Ֆյոդոր ԴոստոևսկիԽմբագրել

  • Ով տրամադրված է հեշտությամբ կորցնել հարգանքը ուրիշների նկատմամբ, նա ամենից առաջ, չի հարգում իրեն։

Էմանուել ԿանտԽմբագրել

  • Մեծ մարդկանց մոտ հարգանքը միշտ նախորդում է մեծ սիրուն։

ԱղբյուրներԽմբագրել

  1. Փառանձեմ Վարդունի, ed (1974). Մտերիմ Խոսքեր. «Հայաստան» Հրատարակչություն. էջ 111. 
  2. Փառանձեմ Վարդունի, ed (1974). Մտերիմ Խոսքեր. «Հայաստան» Հրատարակչություն. էջ 97. 
  3. Դոնարա Մարտիրոսյան, ed (2006). Աֆորիզմներ ֆրանսիական մտքի գանձարանից. «Մաշտոց». էջ 23. ISBN 99941-807-0-3. 
  4. Սուրեն Գրիգորյան, ed (2006). Ասույթներ. «Լուսաբաց հրատարակչատուն». էջ 186.