«Խանդ» (նկարիչ՝ Էդուարդ Մունք, 1907)

Խանդ, ամբիվալենտ զգացմունք, որի հիմնական բաղադրիչներն են նույն անձի նկատմամբ տածվող սերն ու նրան անմնացորդ կերպով տիրելու ցանկությունը, իսկ մյուս կողմից՝ ատելությունը, որոնց գումարվում է նաև իրական կամ երևակայական, մրցակցի նկատմամբ տածվող բացասական դիրքորոշումը։

ՔաղվածքներԽմբագրել

  • Լինում է այնպիսի սեր, որն իր բարձրագույն դրսևորման մեջ տեղ չի թողնում խանդի համար[1]։
Լարոշֆուկո
  • Խանդը հրեշ է, որ ինքն է իրեն թե՛ սկիզբ դնում, թե՛ ծնում[1]։
Ուիլյամ Շեքսպիր
  • Խանդը սիրո անհրաժեշտ հատկանիշ համարելն աններելի մոլորություն է[1]։
Բելինսկի
  • Տարվելով խանդոտ կասկածամտությամբ՝ կարելի է վիրավորել նաև միանգամայն անմեղ մարդուն[1]։
Ուիլյամ Շեքսպիր
  • Տղամարդը խանդում է, երբ սիրում է, կինը՝ նույնիսկ երբ չի սիրում, քանի որ երկրպագուները, որոնք նվաճվել են այլ կանանց կողմից, անհետանում են իր երկրպագուների շրջանակից[1]։
Լարոշֆուկո
  • Խանդոտի սերն ավելի շատ նման է ատելության[1]։
Մոլիեր
  • Չեմ կարծում, թե աշխարհում ավելի ստորացուցիչ բան կա, քան խանդը, որը մեր հոգին լցնում է զզվելի պատկերներով[1]։
Ֆրանս
  • Խանդոտները միշտ դիտում են հեռադիտակով, որը փոքր իրերը դարձնում է մեծ, թզուկներին՝ հսկա, ենթադրությունը՝ իսկություն[1]։
Սերվանտես
  • Հզոր է սերը մահվան պես, խանդը դաժան է դժոխքի նման[2]։
Երգ երգոց 8:6

ԾանոթագրություններԽմբագրել


Կարդացե՛ք Խանդ հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: