Ջոզեֆ Ադիսոն (անգլ.՝ Joseph Addison, մայիսի 1, 1672 - հունիսի 17, 1719), անգլիացի դրամատուրգ, քաղաքագետ, պոետ։

Joseph Addison by Sir Godfrey Kneller, Bt.jpg

ՔաղվածքներԽմբագրել

  • Զարմանալի չէ, որ հոգին գիտելիքների մեծ քանակությունը, ի վիճակի չլինելով խելացի դարձնել մարդուն, հաճախ նրան դարձնում է փառամոլ և ամբարտավան[1]։
  • Մարդը մյուս բոլոր արարածներից տարբերվում է ծիծաղելու ընդունակությամբ[1]։
  • Լավ գիրքը մի նվեր է, որ հեղինակը կտակել է մարդկային ցեղին[1]։
  • Ընթերցանությունը մտքի համար նույնն է, ինչ ֆիզիկական վարժությունը մարմնի համար[1]։
  • Համեստությունը ոչ միայն առաքինության զարդն է, այլև պահապանը[1]։
  • Անհամեստ մարդը հաճախ ավելի է վտանգավոր, քան չարը, որովհետև վերջինս հարձակվում է միայն իր թշնամիների վրա, այն դեպքում, երբ առաջինը վնաս է պատճառում իր թշնամիներին և իր բարեկամներին[1]։
  • Մտերիմ ընկերների միջև երես առ երես զրույցներում ամենախելացի մարդիկ շատ հաճախ արտահայտում են խիստ մեղմ դատողություններ, որովհետև ընկերոջ հետ խոսակցությունը նույնն է, ինչ բարձրաձայն մտածելը[1]։
  • Նվազագույն չափով աղմկոտ, առավել համեստ բարեկամությունը հաճախ ամենաօգտակարն է։ Ուստի ես միշտ կգերադասեի զուսպ ընկերոջը չափից ավելի եռանդունից[1]։
  • Համոզվածությունն այն բանում, որ դու սիրված ես, մեղմացնում է բաժանման տառապանքները։ Վերջին «մնաս բարև»-ը նույնիսկ կորցնում է իր դառնությունը, երբ նրանում դեռևս լսվում է սիրո արձագանքը[1]։
  • Առանց հավատարմության չի կարող լինել ո՛չ սեր, ո՛չ բարեկամություն, ո՛չ առաքինություն[1]։
  • Ամուսնությունն աչքի է ընկնում այն առանձնահատկությամբ, որ նրա հետ դադարում է երկրպագությունը կուռքին։ Երբ տղամարդն ավելի մոտիկից է դիտում իր աստվածուհուն, վերջինս վերստին դառնում է հասարակ կին[1]։
  • Ֆիզիկական վարժություների և ժուժկալության օգնությամբ մարդկանց մեծ մասը կարող է յոլա գնալ առանց բժշկության[1]։
  • Երբ ես տեսնում եմ այդքան համեղ կերակուրներով ծածկված այս սեղանները, ինձ թվում է, որ նրանցից յուրաքանչյուրի հետևում, ինչպես ծուղակում, թաքնված են հոդատապը, ուռուցվորությունը, տենդը և բազմաթիվ այլ հիվանդություններ[1]։
  • Լռությունը երբեմն ավելի բազմանշանակ է ու վեհ, քան ամենաընտիր և ամենաարտահայտիչ պերճախոսությունը և շատ դեպքերում վկայում է մեծ խելքի մասին[1]

ԾանոթագրություններԽմբագրել

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 Բանականության սիմֆոնիա, Վ. Լ. Վորոնցով, Երևան 1981, 752 էջ։
Կարդացե՛ք Ջոզեֆ Ադիսոն հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: