Մարիետա Շահինյան

հայ հրապարակախոս, բանասեր, լրագրող, թարգմանիչ, բանաստեղծ, գրող

Մարիետա Սերգեյի Շահինյան (մարտի 21 (ապրիլի 2), 1888, Մոսկվա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 20, 1982, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ազգությամբ հայ ռուսագիր գրող, բանասեր, հրապարակախոս, թարգմանիչ։

The Soviet Union 1988 CPA 5929 stamp (Birth centenary of Marietta Shaginyan, Soviet writer, historian and activist of Armenian descent).jpg

ՔաղվածքներԽմբագրել

  • Միտքը հանգստանում է, երբ աշխատացնում ես։ Հոգնեցնում ու ջղայնացնում է ամեն տեսակ փաստերի շնչակտուր հայեցողությունը[1]։
  • Եթե աշխատանքը պարտավորություն է, և այն էլ ծանր, ու դեռ volens-nolens, ապա այդպիսի հիմքի վրա ոչինչ չես կառուցի[1]։
  • Մեխանիկան չէ միայն ստեղծագործությունը, և աշխատանքը պետք է լինի ստեղծագործական։ Ստեղծագործական աշխատանքը չի հոգնեցնում, չի բռնանում, դա լուծ չէ, այլ երջանկություն[1]։
  • Ստեղծագործական աշխատանքի ունակությունից զուրկ են միայն բթամիտ ապուշները[1]։
  • Անարյուն հեղափոխություններ չեն լինում[1]։
  • Իրադարձություններն ընթանում են իրենց հունով, և արգելակել դրանք անհնար է[1]։
  • Հնարավոր չէ մոր որովայնում բնությամբ սահմանվածից ավելի պահել երեխային՝ թեկուզ և նա ստիպված լինի ծննդաբերել ամեն տեսակ կուլտուրական ու այլ կարգի պայմաններից դուրս, սայլի մեջ կամ տափաստանում[1]։
  • Փոքր է աշխարհը, ու եզակի է կյանքը, որ թանկ է ամենքին[1]։
  • Մարդիկ իրենց կյանքն ապրում են ժամանակի կարճ պարանի վրա, որ տրված է նրանց ձեռքը[1]։
  • Երբեմն մարդ շնչահեղձ է լինում իր ապրած կյանքից այս նեղվածք աշխարհում[1]։
  • Ապագայի մարդը պետք է թռչի, լողա, մեքենա նստի և ոչ թե մնա մի տեղում ու բարիք կուտակի[1]։
  • Ամենալավ բարեկամությունը կռվով է սկսվում[1]։
  • Մարդու ամենաթույլ կողմը ավարտելու անկարողությունն է[1]։
  • Փնտրել նրան, ում կարելի է ճշմարտություն ասել՝ պասիվ գործ է։ Բոլորին ճշմարտությունն ասել՝ պասիվ գործ է։ Առաջինն ամրապնդում է բնավորությունը, իսկ երկրորդը կարող է նաև կործանել[1]։
  • Բավական է ամենակարճ ժամանակով փոխել մարդու գործունեության ոլորտը, որպեսզի նա ամիջապես փոխի նկարագիրը, ամենակայուն իրերն անգամ ավելի դիմացկուն չեն, քան փոշու շերտը քամու դիմաց[1]։
  • Միայն նոր կրոնն է պատերազմ հայտարարում հնին։ Բառը միայն կողպեքով փակված դուռ է։ Էությունը ոչ փականի մեջ է և ոչ նույնիսկ դռան, այլ նրա, ուր մենք մտնում ենք դռան միջով[1]։
  • Ծեր մարդիկ կյանքը գիտեն[1]։
  • Ճանաչել որևէ երկիր, նշանակում է կարողանալ փակ աչքերով պատկերացնել այն՝ ամբողջության մեջ, տարածականորեն ու տեսանելի, իր աշխարհագրությամբ և գեղապատկերով, առանձին մասերով և ուրվագծերով[1]։
  • Ով ձի է վարել, գիտե նրա սովորությունը. գետի ջրելատեղ մտնելով, կանգնում է մյուս ձիուց ավելի վեր, որպեսզի մաքուր ջուր խմի[1]։
  • Հասարակարգերը ծերանում են՝ փոխարինվելով նորերով, իսկ մշակույթը շարունակում է ապրել այնպես, ինչպես չի հնանում Հոմերոսը մարդկության ընկալումների մեջ[1]։

ԾանոթագրություններԽմբագրել

Կարդացե՛ք Մարիետա Շահինյան հոդվածը նաև Վիքիպեդիայում: